Taxi Teheran

Złoty Niedźwiedź 2015 przyznany został filmowi nakręconemu niemal amatorsko: trzy kamery zamontowane w samochodzie, za kierownicą reżyser i aktor Jafar Panahi, jako pasażerowie jego znajomi, naturszczycy. Całość za 32 tysiące euro. Irański „Rejs”: śmieszny, gorzki, prawdziwy, niewiarygodnie interesujący. Jafar Panahi ma zakaz kręcenia filmów w Iranie, dlatego nie ma tu czołówki ani napisów końcowych, a tożsamość aktorów pozostaje utajniona. A jednak kręci, wbrew. W ogóle zaczyna się od tego, że pasażer relacjonuje, jak jego znajomemu ukradli koła i postawili auto na cegłach. Brzmi znajomo? Tu w ogóle mnóstwo rzeczy brzmi znajomo dla Polki, która jeszcze pamięta ubiegłe tysiąclecie. Nie trzeba mi też długo tłumaczyć, czym jest film „półkownik”, co Panahi jednak objaśnia zagranicznemu widzowi ustami nieletniej dziewuszki.

Kobieta z kwiatami to Nasrin Sotoudeh, adwokatka broniąca więźniów politycznych. W 2010 została skazana na 11 lat więzienia, a Panahi na 6. A jednak ten film powstał, i ze względu na okoliczności mówiłoby się o nim nawet, gdyby był kiepski, ale nie jest.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s