Opowiadania Hugo i Nebula: 2013

Nebula
Otrzymała Aliette de Bodard za ”Immersion”, nominowane również do Hugo. Znakomite. Galaktyczne imperium rządzi światem, na małej orbitalnej stacji żyją sobie lokalni, czasem noszą otrzymane od Galaktyków immersery, do wirtualnej rzeczywistości, ale bardziej, bo zmieniają i wygląd człowieka w realu. Narracja podzielona jest na dwa wątki, jednego bohaterką jest miejscowa siostrzenica właściciela restauracji, a drugiego bezimienna z początku kobieta. Jest to może nie do końca oryginalne, ale świetnie pomyślane, odmalowane i napisane. Autorka jest córką arystokraty francuskiego i Wietnamki, mieszka w Paryżu, ale urodziła się w Nowym Jorku i pisze po angielsku. Będę ją na pewno jeszcze czytać.

Nominowane były:
Helena Bell ”Robot”. Obłędne, niezwykłe, przejmujące, dopracowane, prawdziwie poetyczne.

Tom Crosshill ”Fragmentation, or Ten Thousand Goodbyes”  Narrator ma starzejącą się matkę oraz zaawansowaną wirtualną rzeczywistość. Nie przekonało mnie kompletnie. Przegadany melodramat.

Leah Cypess ”Nanny’s Day”  Wszyscy wiedzą, że niani nie trzyma się dłużej niż trzy miesiące. Tylko że narratorce trzy miesiące zleciały nie wiadomo kiedy, i kiedy w końcu ma wolny weekend, który może spędzić z trzyletnim synkiem, ten robi aferę, że chce, aby to opiekunka się nim zajmowała cały czas. Tymczasem nianie wygrywają sprawy o opiekę nad dzieckiem, ponieważ od więzów biologicznych (potępiany bioizm) ważniejszy jest w tym świecie czas mu poświęcany. Błyskotliwe w każdym calu. Autorka ma dzieci nie jedno, tylko czworo, oraz owszem studiowała prawo i pracowała w zawodzie.

Maria Dahvana Headley ”Give Her Honey When You Hear Her Scream”. Zabawne, doskonale napisane, oryginalne opowiadanie o miłości, zdradzie i zemście. Tak, to właśnie napisałam, „ORYGINALNE opowiadanie o miłości, zdradzie i zemście”, będąc w pełni rozumu.

Ken Liu ”The Bookmaking Habits of Select Species” (polski przekład). Pisałam o nim, bardzo mi się podobało.

Cat Rambo ”Five Ways to Fall in Love on Planet Porcelain”. Protagonistka pracuje w biurze turystycznym na planecie Porcelanie, zrobiona jest z fajansu, a jej szef z porcelany. Absolutnie zaskakujące.

Do Hugo nominowane było jeszcze, oprócz zwycięskiego Kena Liu „Mono no Aware” (opisałam), Kij Johnson ”Mantis Wives”. Przedziwna wyliczanka sposobów, w jakie modliszka może uśmiercić swego męża, noszących nazwy kojarzące się z Kamasutrą albo ze sztukami walki. Połączenie obu jest tu oczywiście głównym tematem, nie do końca mnie przekonało, ale ciekawa pisarka to jest, będę do niej jeszcze wracać.

-> 2014

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s