Krótkie opowiadania nominowane do Nebuli 2019

„Interview for the End of the World” Rhett C. Bruno (w antologii „Bridge Across the Stars„). 142 godziny do zderzenia z Ziemią wielkiej asteroidy… Gdzieś dopiero co widziałam ten pomysł – w rok wcześniejszym „Waiting Out the End of the World in Patty’s Place Cafe” Naomi Kritzer. Nawet tytuł podobny, chociaż dalej zupełnie co innego. Tu narator jest jednym z najbogatszych ludzi na Ziemi (albo był, zanim pieniądze straciły sens), ma statek kosmiczny, i przeprowadza rozmowy z kandydatem do Titan Project, który daje szansę ucieczki przed końcem świata. Mocne, plastyczne, początek serii Titanborn.
The Secret Lives of the Nine Negro Teeth of George WashingtonPhenderson Djèlí Clark. Realizm magiczny. Jak tytuł zapowiada, opisane są tu tajemne moce drzemiące w dziewięciu zębach z kolekcji George’a Washingtona. Autor jest historykiem. Bardzo piękna rzecz, oryginalna i wychodząca z utartych kolein, coś tu z Susan Clarke (zbieżność nazwisk przypadkowa, przypuszczam).
„Going Dark” Richard Fox (w antologii „Backblast Area Clear„). Wojna światów trwa, Naroosha bombardują ludzi blastami energii, sergeant Hoffman i jego ekipa maszyn bojowych nie pozostają im dłużni. Unosiłam brew z niedowierzaniem zastanawiając się, cóż to robi na liście finalistów Nebuli, nawet dwa razy sprawdziłam, czy to na pewno ten tytuł, i mając jednak nadzieję, że pod koniec się wyjaśni. Zazwyczaj nie zdradzam zakończeń, tu jednak zrobię wyjątek: otóż maszyny bojowe muszą zakończyć swój żywot, a sierżant Hoffman bardzo nad nimi płacze. Serio, nie przesadzam. Autor kończył akademię wojskową i walczył w Iraku, więc najpewniej wie co pisze, i to tylko ja jestem sarkastyczna i nieczuła. A w ogóle rozumiem, że to narracja komiksowa, ale to też mi nie pomaga się zachwycić.
And YetA.T. Greenblatt. Masz świeży doktorat z fizyki kwantowej i stoisz na progu nawiedzonego domu swojego dzieciństwa, ponieważ podejrzewasz, że są w nim bramy do równoległych wszechświatów. Dość ładny pomysł, ale ostatecznie dość oczywiste i wcale nie chodzi o równoległe wszechświaty, jak zwykle.
A Witch’s Guide to Escape: A Practical Compendium of Portal FantasiesAlix E. Harrow. Czarny nastolatek w kółko czyta „The Runaway Prince”, one of those low-budget young adult fantasies from the mid-nineties, before J.K. Rowling arrived to tell everyone that magic was cool. Narratorką jest bibliotekarka, tego drugiego rodzaju: czarownica, która od razu wie, czego czytelnik potrzebuje. Naprawdę potrzebuje. A książki chcą być czytane. Zakochałam się w tym opowiadaniu śmiertelnie i nie jestem obiektywna, chcę, żeby dostało wszystkie nagrody. Oczywiście jest nieco w stylu „Wśród obcych” (która owszem, dostała nagrody).
The Court MagicianSarah Pinsker. Chłopiec jest iluzjonistą i marzy o poznaniu prawdziwej magii, jako młodzieniec marzy o poznaniu prawdziwej magii, w końcu zostaje the court magician i zdradzają mu słowo. Za użycie słowa płaci cenę, a używa go po to, żeby Regent nie miał problemów. Żadnych. Bardzo subtelna, bardzo piękna przypowieść.
*
Trzy doskonałe opowiadania, dwa bardzo dobre i jedno, którego najwyraźniej nie rozumiem. Wybór między Pinsker, Harrow i Clarkiem byłby bardzo trudny (sercem jestem oczywiście z Harrow, ale niewykluczone, że Pinsker jest bardziej uniwersalna). Zwłaszcza, że wszystkie trzy są podobne, z gatunku low fantasy (nie jestem pewna, jakie jest rozróżnienie między tym i realizmem magicznym, tak to jest z określaniem gatunków).

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s