Nominacje do Nebuli 2022 (short story)

Finaliści pojawili się akurat w momencie, kiedy odkryłam, że można głosować na Locus Award  i doczytywałam ich obfity wybór tekstów, okazało się więc, że moje głosy częściowo się pokrywają z nominacjami.

  • Mr. Death” Alix E. Harrow.
    Nie trafiłam na nie w zeszłym roku; doczytałam przy okazji Locusa i natychmiast wstawiłam je na pierwsze miejsce mojej listy. Co za bezczelnie piękny pomysł! Narrator jest młodym pracownikiem wydziału Śmierci, pomaga duszom odejść. I’ve ferried two hundred and twenty-one souls across the river of death, kolejna należy jednak do dwulatka. A on sam stracił swego czasu syna. Równowaga, jaką Harrow uzyskuje między ostatecznie ponurym a satyrycznym (biurokracja rządząca przewoźnikami przez rzekę śmierci) jest nieopisana.
  • Proof by Induction” José Pablo Iriarte.
    To czytałam na bieżąco i w ogóle go nie odnotowałam, ponieważ uważam za mocno wtórne. Ojciec bohatera po śmierci trafia do Cody, symulacji jego umysłu z ostatnich chwil życia. Bohater może z nim rozmawiać, ale za każdym razem musi zaczynać od zera, symulacja bowiem nie pamięta, co wydarzyło się wcześniej. Potrzebuje zaś pomocy ojca w przeprowadzeniu pewnego dowodu matematycznego. No dobrze, jest to dość ciekawe i dobrze napisane, ale za bardzo przegadane. Na tyle jednak zapada w pamięć, że w pierwszym odruchu na nie zagłosowałam, nie widząc na liście żadnych moich faworytów.
  • Let All the Children Boogie” Sam J. Miller.
    Na to też oddałam głos. Prześliczna, bardzo klasyczna opowiastka o dwójce nastolatków gdzieś na początku lat 90, którzy żyją muzyką, radiem, i tajemniczymi wiadomościami pojawiającymi się w nim. Z jednej strony było, wszystko było, z drugiej – Miller potrafi.
  • Laughter Among the Trees” Suzan Palumbo.
    To przeczytałam dopiero z okazji Nebuli, bo The Dark Magazine to dark fantasy i horror, czyli nie moje rejony. Narratorka jest imigrantką z Indii w Kanadzie, kiedy była jako nastolatka z rodzicami na kempingu, zaginęła jej siostra. Chłodny sposób narracji, precyzyjne, i napisane znakomicie, zwłaszcza pokazanie relacji z tą młodszą siostrą już tu urodzoną, mającą większe prawo do nowego kraju. Atmosfera wspaniała, oryginalności w tym niewiele: ale oczywiście, imigranci i aluzje do rasizmu zawsze mogą liczyć na nominację. Z drugiej strony to jedyny tutaj test podejmujący liczne trudne tematy, z fantastyczną trafnością i zwięzłością.
  • 🌟 “Where Oaken Hearts Do Gather” Sarah Pinsker
    Przy pierwszej lekturze umknęło mi wszystko, ponieważ jest on w formie wymiany zaangażowanych analiz tekstu starej piosenki angielskiej na jakimś forum. Wszystko tu dzieje się między wierszami, a jak już przeczytać uważnie, to jest szalenie zabawne, świetnie napisane i bardzo pomysłowe. 🏆Locus i Hugo
  • For Lack of a Bed” John Wiswell
    Wahałam się, i zagłosowałam na tego Wiswella, bo cenię zwięzłość trafiającą w punkt. To natomiast jest uroczą historyjką o młodej dziewczynie, której nie stać na porządne łóżko, a cierpi na chroniczny ból pleców. Przyjaciel więc zdobywa dla niej sofę, która nie do końca jest sofą. Urban fantasy.

W minipowieściach znalazła się Chambers z A Psalm for the Wild-Built (🏆 Hugo) oraz zauważona przeze mnie zachwycająca The Giants of the Violet Sea Eugenii Triantafyllou. Szósty Murderbot był owszem nominowany, ale Wells szlachetnie odmówiła, uznając, że ma już dość wielbicieli i bez tego – zgarnął za to Locusa.

Z powieści czytałam wyłącznie „A Desolation Called Peace” Arkady Martine (🏆Hugo).

2021

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s